Birçok anne babanın en büyük hayalidir, çocuklarının büyüdüğünü görmek.
Çocuklar büyüdüğünde sorunlar da bitecek, okul sıkıntıları yok olacak ve kendi hayatlarının yönetimini ellerine alacaklar sanıyoruz hep.
Bir bakıma bu beklentiler doğrudur ama acaba hayatımızdaki sıkıntılar gerçekten sona mı erecek? Ya da bizim sıkıntılarımızın asıl kaynağı çocuklarımıza yönelik sorumluluklarımız mı? Ve sorumluluklarımız bitince biz gerçekten mutlu mu olacağız? İstediğimiz acaba bu mu?
Malum okullar açılalı epeyce bir süre oldu ve pek çok anne baba çocuklarının okul sorunlarıyla uğraşıyor. Çocuğunun okuma yazma öğrenemediğini düşünerek strese giren aileler var. Notları beklentilerinin altında diye çocuğuna kızan ve hayatı hem kendisine hem de çocuğuna zindan eden anne babalar var. Oysa hayat bu değil, anne baba olmak bu değil.
Bu yazımda çok farklı bir noktaya dikkat çekmek istiyorum. Bir şiir paylaşıyorum ve bu şiirde anlatılan gün geldiğinde bu günleri ne kadar özleyeceğimizi anlayacağımızı ümit ediyorum.
YETİŞKİN ÇOCUĞUMA
Sürekli meşguldüm o kadar sene,
Seninle doyasıya oynayamadım,
Sen beni çağırdın gel oynayalım diye,
Ben bir türlü zaman ayıramadım.
Giydirdim, doyurdum, sürekli seni kolladım,
Sadece bunları yeterli sandım,
Bana oyuncağını getirdiğinde,
Seni çoğu kez başımdan savdım.
Yatağa yatırır seni okşardım,
Sen uyur uyumaz hemen çıkardım,
Şimdi o günleri çok özlüyorum,
Keşke bir dakika fazla kalsaydım.
Hayat ne kadar kısa, yıllar ne çabuk,
Ne zaman büyüdü bu küçük çocuk,
Ona dokunmak için uzandığımda ,
Ellerim boş kalır, yüreğim buruk.
Artık ne resimler, ne de oyunlar,
Ne ''iyi geceler'', ne sarılmalar,
Hepsi çok geride, ulaşmak zor,
Yaşanmadı sanki o güzel yıllar.
Artık hiç işim yok, yapayalnızım,
Günlerim çok uzun, üstelik bomboş,
Keşke istediklerini bir bir yapsaydım,
Küçük arzuların şimdi çok şirin, çok hoş.
ALİCE CHASE
(Çeviren: Abidin Sönmez)
Sevgili anne babalar,
Eviniz kirleniyorsa, duvarlarında küçük parmak izleri varsa, eşyalar dökülüp kırılıyorsa, odaları neşeli seslerle çınlıyorsa, çamaşır makineniz dolup taşıyorsa, şanslısınız.
Yaşayan ve yaşanan evlerden birine sahipsiniz. Kıymetini bilin.
15 yıl sonra sakin, tertemiz ve sessiz evleriniz olduğunda bugünleri çok özleyeceksiniz!
[2014-12-24]
